Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

Liber XIX. 563 quae circa fe agebantur, ignarus, iam prope ad Medeam venerat

, cuin inambulationis iaftidio, ac moieftia adflidus, in virentem cefpicem, quem proxiina arbor denfiifima umbra contexerac, fatigatum corpus abiecit, ibique paullulum quieuit. In fecuro ifto, ut putauerat, otio, meditatis prius querelis verba adcommodare tentabat, fed frequenter gemitu trnncabantur. Poftremo cum neminem videret, nec fe obferuari fciret, his coepit verbis deplorare Hypfipylen : 0 Fata crudelia! Quid me viuere permittitis fuperi, polteuquam Reginam, quam amare tantum ceperam, a me fuiluliftis ? 0 Regem ilium ab omni humaiiitate remotum, et cum attrocifiimis feris crudelitate comparandum! quid ego in Te tantum peccare Aeaeta potui (dicere hie Lycum volebat, fed ita erant in mente confufa omnia, ut vnuin alteri fubftituerit (quid inquam deliqui, ut nunc hic cogar folitarius effe, et fine ulla folatii fpe vitáin iu tenebris fqualidam

, atque afperam viuere ? — Haec hadenus cum Medea audiit, primum ftupore attonita conftitit; tum Parthenophilum infigni quapiam iniuria ab Aeaeta adfedum putauit: hoc enim eife, quod deduritate Patris quereretur, et de fiiae fortis iniquitate gemeret. Proin ita ilii tacita repofuit: Nihil in Deos deliquifti Parthenophile, nec tu vitam in tenebris, fiquidem me fuperi viuere permiferint

, exiges. Nihil tu Patrem morare. Aduerfa illi fata; at mihi propitia. Tua fum ego

, nec alteN n riu*