Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XIX. 551 Ilaec poftqiiam monere eft vifa Hypiipyle, e confpedu abiit. Ter conatus iaioii brachiis circumpledi moeftam, ter illa conatum fruftrata in tenues auras euauuit. Haec inter iolis equi lucem aduexerunt. Uti cuiusque animus comparatus erat

, ita diei aufpicium aliis Jaetum, trifte adparuit aliis. Sed maxime inter omnes Medea angebatur. Non admiífa ad hefternam coeiiam totam earn nodem per infomnia exegit. Nec illas Vigilias, nec fomnum dixeris. Volucabat fe tantum in ledo, iamque, ubi paullulum indormiit, volitare per aera , iam rurfum eft vifa in caenum decidere. In amplo etiam, ac iplendido conc'aui choreas felix dudabat, cum repente eo dedecore, quod vigiîans morte redemtum voluiifet, 111 terram déciderai. Adhaec faepiftime fomno exfoluta, heu quam gaudebat, vana fiiiffe; quae fomniauerat, omnia. Has inter follicitudines exada node furrexit e ftrato triftis

, et her fterni furoris aliquid retinens, Nihil eo die ad mitum procedebat. Amara erant ori omnia, foeda oculis omnia. Non fecurae ancillae a tnonentis imperio; non tutae a grauibus, et ininacibus verbis, Puellae principes, quas fua in confortione habuit, turbatum Virginis animum intuitae, occultabant fefe in conclauibus, nec, niii vocatae, prodire in medium audebant. Tacitae aduerfus earn, cuius antea humanitacem admiratae erant, muffabant, Ipfa ancillarum circa fe follertia, et celeritas, nomen ventolltatis tulit, GraM m 3 uis