Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
5IO ARGON AUTICORURI centiae illius telles, nunc vindices. - - De(endite Has concitatas voces ita ell vifa excipere Hypiipyie: Tantifper tibi, mi dulcis iafon, tempera. Haec, quae mecum in Lein110, atque in Mariandinis ada funt, ne tu fine Deorum numine accidiffe exillimes. 0maia funt in coelo facis defcripta. Adionum noftrarum is folum finis, qui illorum lerie continetur , futurus. O Iafon ! - - non iiidulfere fuperi, ut tecum in Graecia feiix aetatem exigain. Alteram ea fortuna manet, quam, opto, melioribus tibi aufpiciis adfocies, ac inter utramque facem fine difcidio, fine et moleflia habeas. Hac ut potiare , nullis laböribus parces. Dii in capiendis confiliis audores, in exequendis adiutores erunt. Iunonem cole, tum Dianam etiam. Abfterge has lacrimas. (Vifa hie erat in veterem transformari Hypfipylen, atque ad Iafoiiem accedens lacrimas detergere) neque exiftimes eo me loco apud inferos, quem vita infames incolunt, detineri, Iucundos Elyzii campos cum communibus liheris inhabito, quos eadein mecum terapeftas inuoluerat, et peffumdederat. Illis iisdem gaudiis, quod mirere, Phronius ille Centurio, qui necis meae caufi fa fuerat, perfruitur. Ignouere delinquenti numina , quoniam , quae male egit , ante deteftatus ell, quam inferni iudicum confpedum fubierit. Haec fol a eft malis ad Elyzios femita; boni diuerfas ineunt. Tibi pariter, o dulcis Iafon , locum 3pud nos dellinatum noueris 1 1
