Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XVIII. 545 fufpicionem trahi poffet, fideles aperiant. Ilii omnes faduin negauerunt. Centurio cum fe moriturum intelligeret, Deos, quorum confpednm fubiturus erat, metuens, miifo Ballione, Regem rogat, uti ad fe veniat, ec nouißiraa verba excipiat. Is feruus fibi metuens, terminata legatione, furtim exceiîit e Regia, atque ad eum montem, ex quo Hypiipyies ancilla in inare praecipitata erat, afcendens, ut fe amatae adderet, ligato ad collum faxo fefe in mare deiecit. Rex ad Centurionem adiit, et qui valeret, rogauic. Ille de valetudine nihil memorans, omnia fua facinora fincere aperuit : qua arte HypíipyJae iniidias üruxerit, hoc cum non procederet, Regi venenum parauerit, et, ne in fufpicionem traheretur, Hypíipylen, atque Eutelum tanti facinoris audores commentus fuerit, poftremo hoc veneuo, quod incuria feruorum ebibiffet, iterum Regem iuterimere hodie voluerit. Tum rogauit Lycum per fuperos, quos relidurus erat, perque inferos, quos aditurus, ut Eutelum e carcere liberet, tum Hypfipyles corpus honoriíice fepeliat. Se nunc tranfiturum ad Lemniam, et rem omnem apud inferorum Iudices conleduruin. Haec cum loqueretur, Medicus interea veneno remedium attulit proficuum, fed ebibere Centurio noluit: Se morte digniffimum, at vita indigniffimum adferens. Haec dicentem vita deílituit. Rerum conuerfiones admiratus Ly» eus, primum me e carcerum fqualore etulit, I tum, ut Hypfipylem fepelire velim, rogauit. Magno earn conceífu etulimus, et prope ad Me-