Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
5IO ARGON AUTICORURI farms gratia commentus eft, ut fi reipfa Re gem interire cmtigeret Í quod alioquiu futurum vide rat, tametietfi (fe tua iunocentia certus effet) fe quidem ab omni fufpicione liberum redderet, at Te in ingentem miferiam adduceret. Nunc quidem mea Rex opera in libertatem adfertus eft; at tu, Eutele, eadein ilia mea opera incidifti in periculum. Cum enim Rex hac node inte'riturus non fit, proin Centurio venenum, quod in tuo conclaui delitefcere dixerat , quodque ego reipfa attuleram, oftendere debeat, illud deprehenfum apud Te , praeter exfpedationem quidem, at non praeter vota, fuiifet, ficque tu innocens in grande periculum iiicidiffes. Haec erant, mi Eutele, quae tibi, ut periculum iutelligeres, narrare conftitui. Nunc falui fumus cum Rege. De Centurione poft viderimus. Nunc «, tu vale, ego abeo. Iam proueda nox erat, cum Eutelus Iafoni res Mariandiuas recenfendo ad poftremura ilium Hypfipyles fermonem venerat. Proin eum, ut conquiefceret, rogauit. Sed Iafon noil fe quieturum repofuit, dum, quale de Centurione fupplicium fit fumtum, intelligeret. Morte eum acerbiflima dignuin iudicauerat; contra Hypfipylen, atque Eutelum promeritos, ut Regis conferuati gloria confpicui fidera contingerent vertice, et late per memorum ora vulgarentur. 0 Iafon, repofuit Eutelus, horreo cetera verbis perfequi , fed, cum iubeas, parebo.
