Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

534 A R G 0 N A UTICÜRU

M ingenio, et audaciae callidae in cominiftis dare. Cui Ephebus

: At ego, inquit, hune, fi annuls, opportunifiimum deputo : coiifuetudo eít Regi, dum diurnis laborihus fatiga- • tum corpus ftrato committit, aquae pocuIUBI ebibere, quod illi ea Hypiipyles ancilla miniftrare folet, quam ego aino, mihiaue obuoxiam habeo. Nondum fum illam voluntati meae refragatam expertus ; paratain fcio ad omnia, quae me velie cognouerit. Nihil mihi fadu tacilius, quam ad hoc earn facinus inducere, ut aquae loco venenum praebeat. Nec de ulla proditione

, aut indicio metue. Ita illud temperare didici, ut mors repentina in ipfis vifeeribus cauffam reperiife videatur. Adpiaufit ad haec verba vidor Centufio

, feruoqüe, ut rem cum ancilla caute conficiat , mandat. Ut vero earn magis „ obfequentem habeat, ingentis pretii armillam e thefauro fiio excipit, atque, ut ei donum praebeat

, praeeipit. Venit Ephebus ad caram fibi puellam intrepidus, oblataque armilla, quid moliatur, aperit. Illa dexterrime omnia, ut folita erat, fimulans, daturam fe id Ballionis amori repofuit, i|t facinus non fruftra ceptum videatur; ferret modo venenum, nec de rei fucceffu prudens ambigeret; bibiturum Regem ex confuetudine

, certamque ea node mortem obiturum. Poft, ubi poculum aquain mentieme véneno plenum ancilla in manus aeeepit, dimiifo Ephebo, reda ad nie adiit, et, quo in periculo Rex effet, oftendit. Ac ego horroré facinoris artouita, ut Regem, optirae femper de me meri-