Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XVIII. 529 audaces. Dum ita omnia ad me perdendain comparata funt, dum nihil, quam, ut in nauim defcenderem, deeffet, turn vero ego repentinum quempiam, atque infolitum languorem fingere ; dolere caput ; pedes fungi officio nolle ; tatam corporis compagem folui incipere dicere. Hoc ubi Centurio audiit, ad me, velut amens, adcurrere; mali remedia fullicitus quaerere ; oblatis uti uterer

, orare ; poftremo, fi nauigationis iucunditate frui Vellern, deíituros dolores fpondere ; contra ego vim mali increfcere dicere; ancillam, ut labanti humeros fubfterneret, monere. Huius igitur, et reliquorum, qui aderant, auxiliis ufa domum regredior, atque in ledum, quafi morbi iuteniione frada, corpus coniicio. Neminem ad me, praeter ancillam, admittere placuit, cum qua faepe in rifum foluta de vanis mortalium confiliis fermones habebamus. Qui s vero turn fenfus Centurionis fuerit, Tu quidem

, Eutele

, facilius imaginatione adfequi, quam ego verbis explicare, poteris. Proditurn fe ab aliquo fufpicatus

, ut rem ipfam, an vera effet, deprehenderet, quafi de mea falute follicitus, in mandatis dat Regis Medico , ad me uti feftinus adcurreret

, repentinumque ilium morbum in claffem referret. Ille ubi aduenerat, caput, et venam contigit; tum ad Centurionem regreffus, nullius fe mali indicia deprehendiffe retulit. Tum vero ilium furor, quafi vecordia, ceperat, nec, quid ageret, quid confilii caperet, fuccurrerat. Poft, ubi caligo difiipata eft, ratus fimulanda effe, et diffvnulanda omnia, ad confer-