Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

5IO ARGON AUTICORURI refcifceret, caueret. Poft hoc Erythraea rediir, nec dein nuncius moratus Patris impérium attulit. Hoc ubi audiit e priori, fummo gaudio in profundum moerorera praeceps non aliud mente agitabat, quam fe infelicera effe, quam expoíitam pro fcopo, in quem omnes calamitâtes concenderent. Nihil iam illám, ne ipfe quidem Parthenophilus, deledabat; non numus aureus, quem illico depofuit ex humeris, appenditque ad leâura. ipCum, quo claudebatur, conciaue, ornatum licet, et fupra, quam aeftimari poflit, rerum pretio admirabile, non aliud, quam teterrimus carcer, adparebat. Nunc demum animum amoris poenitentia ftibiit, quod eo fe conieciffet, uc quoties cum Parthenophilo effe, cum eo fabulari nequiret, laetas ceteroquin horas, in illaetabili folitudine, et trifti lilentio exigat, et perdat. Hoc vero frequenter futurum non fruftra metuebat. His fe cogitationibus domi cruciabat, cum ii, qui interea apud Regem caenauerant, mire laetabantur. Rex ipfe, in gaudia effufus, frequenter in ore habuit, fe fpem omnem, omnemque falutem in Argonaucarum virtute collocare; eosque omnes, u:i de remediis, quibus Almum profligare pöffent, cogitent , rogare , atque obteftari. Quippe omnes confecutura die in Palatium congregare propoftiit, atque, ubi confulendi tempus ad veneric, meditata proferri cupiebat. Ilii omnes opera