Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER XVI IL. 511 roi'um , quod mirere , inuidia floret , Medeae nuptias fpe attingere aufus eft, feque, quis effet, tum demum retegere, cum effet opportuniflimum. Nec cogitatis fortuna defuit. Saepe illi copia cum Medea loquendi oblata, nec quidquam, quo amplius placeret, praetermitfum a Iuuene. Sed ante, quam de coniugio mentionem iniiceret, dono earn adgredi, et fibi obnoxiam facere conftituit. Igitur die quapiam , nemine e domefticis confcio , Virginis conclaue ingreditur : Ignofce , exclamans, o Domina, quod irrumpere potius, quam admiifus introire voluerim. Id mea negotia poftulant, quae oranem, praeter Te, teftem refpuunt. Primum omnium Me Armeniae Regis feruum noueris, cuius Filius me legatum ad Te dimifit, uti hoc donum (obtulitque ligulara) in tuas manus deponerem referens: aureum vellus hoc aureo dono decorandum effe. Simul obteftari iuffit , uti bono illud animo accipias , feque tibi commendatum habeas. Obftupuit ad doni excellentiam Medea, nihilque tune aliud, quam id íibi gratiflimum effe, loqui prae ftupore potuit. Poft haec a&a, ut ipfa pariter beneíicio refpondeat, a legato: quo tempore velit reuerti in Arraeniam ? quaeíiuit. Illó reponente: Se, fi mandatum a Virgine accepiffet, illico reuerflirum ; menfem difceffioni lfatuit. Interea artificem ad fefe, qui aurei, atque argentei laboris gnariflimus erat, aduocari iubet, mandatque : agnum uti aureum non magnae 'molis praeparet, oculorum loco eos lapides, quos pretiofiffimos dederat, quantoci-
