Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
GOO ARG ON AU TI co RU M ciorum de Te exiftimatio. At donum hocce Ego tibi offero. Acceflit hic Iafon ad Medeara, numumque illum aureum, aureae paricer pyxidi inclufum, in Virginis mahum depofuit. Ad quam rem Medea fibi erepta fanguinis ardorem in faciem afcendere feniit , et prodita omiiino íuiffe t , niíi ad folicam fe artem iterum conuertiffet. Excufíit violeiitam tuifim, rubonsque cauffam aftuta iimulauit. Sed abfoluit dein ream fuperueniens fternutatio, quae naturalibus cauffis concitata ipfum etiam Eutelum , acerrimum alioquin arbitrurn , fefeilerac. Eum numum cum Medea recepit, et illico curiofa luftrauit, ita ièrmonem iafon profecutus eft: Neque vero, o Domina, donum hoc meum aliud effe exiftimes velim iincerae erga Te ineae reuerentiae teftimonium. Nam fi illud Te dignum iudicaueris, tua id beneuolentia et aeftimatione , non fuo precio fadum reputabo. At ft tale cenfeas , quod tuo ifti ipleiidori, ac maieftati non conueniat, recogites velim, o Domina, me Regem non effe , fed , ut iim , non imperare tarnen in Colchide, ubi et ipfa vellera funt arietum aurea. Haec erat, quam magna prorfus humanitate proferebat, îafonis ad Medeam oratio. Et tanta illi erat in dicendo gratia, ut, fermo melle dulcior ex ore lîuere videretur ; eoque is foiiantior, et Medeae gratior, quo tenerius ab eo, quepi v$re dilexerat, dicebantur. Poft,
