Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
5IO ARGON AUTICORURI tes aede commiffa, fed nonduin terminata erant. Longe feruentioribus hodie ftudiis concurfum , et in utraque parte faeuitum. Sanguine madebant omnia. Plena plagis, plena vulneribus omnia. Hefteniae cicatrices riiptae nouis vulneribus locum praebuerunt. Non ulla exercitus pars a periculo libera. Adfultum in arcem facere, rurfum iu foffae marginem, ipfamque dein foffam recidere ; lugere; concurfare ; poüremo et metuere oinnia. Diu anceps virioria fteterat, et cui trophaeum annueret , dubitare vifa fortuna. In tanto hoc condiriu Diis gratias referebat Medea, quod priori loqueudum non effet; at hoc ipfum erat, quod iafouem pene confecerat. Inuiriuin illud animi robur qua fe ra tione reliquiffet, ilupeiis cogitabat. Verum Eutelus hanc tantam, tamque cruentam aciem, velut e fpecula, contemplatus , fuum exiftimabat officium, ut inter duos belli Imperatores Fecialis exiifteret, qui primum commotos utriusque animos fopiret, poftidea tradatum de pace ordiretur. Igitur ita Virginem adfatus eft: Te ego, Medea, felicem, ac beatam exiftimo, quod in haec tempóra a Superis conferuatam intelligam , quibus ea , videas, quae Maiores tui fruftra fperauerunt/ Adfunt Heroes ex Graecia, ex quibus an plus ornamenti, quam utilitatis exfpedare liceat, nondum definitum. Utruinque illi pollicentur; atque ifte inprimis Parthenophilus , - qui ut Te veneretur, et colat, fociorum vota ad Te déférât, hue ad Te veuit, et veniffe gaudet. His
