Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
5IO ARGON AUTICORURI mi Iafon , occupanda eft humanitate Medea , immo et fuperanda. Non alias urbanitatem tuam, et morum fuauitateiu felicius, quam hodie, exhibueris. Nihil negligendum Tibi, cum et ipfa fata ultro femitam aperiant , et Deos adfentientes habeas. Eia , inquam , mi Iafon, ordiri hodie negotium poteris, tuque primus e fociis ad Medeam inuifere. Praeftitum hodie officium, maius, crede, atque excellentius futurum eft, quam ft in diem craftinum diftuleris. Ad haec Iafon , facienda ante intelligens, quam faciendi tempus adueniffet, repofuit : Sibi id ipfum, quod Eutelus fuaferat, in mentem rediiffe, monito antea in Phineiis regnis, ne Virginis regiae gratiain aucupari negligeret. Se vero illico, ut primum Euteli, Virginisque id commodo fieret, ad earn inuifurum; nam ut ie Pontifex comitem adiungeret, obteftatus eft. Cum vero ifte focietatem annuifiet, Iafon aperuit: Se dona quaepiam habere, quae Medeae quidem olferre iam ante deftinaffet, at de Erythraea tantum hodie in mentem venifíet. Ea fe, fi Eutelo videretur, delaturum ad Dominas. Intellexit Eutelus , quorfum haec omnia pertineant. Laudauit dein confiliüm, qüod una nutricis animum expugnandum fufceperit: Anum obfequio coli dignam effe, quae tantum apud Alumnam valeret, huius fermonibus multum ab illa tribui, et redum fadu iudicare, cuius ilia poteftatem fecifiet. Dona,
