Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

488 ARGON A

IT

TICORUM Sed lafon folum in conclaui Eutelum nadus, libere in Seuis Collum iufiliit, gaudiique ílii magnitudinem, quod praefenteni videret, tum demum lincere aperuit. Utriusque lacrimae, dum per ora defluerent, commixtae ita gaudium teftabantur, ut ex formidine etiam, quae ex Iafunis vultu maxime emicabat, aliquid adiundum habuerint. Id enim ifti, quod ad Hecates aedem Eutelus loquebatur, in mentem venerat : magnam apud Mariandinos rerum coiiueiiionem fuiffe, neque, cura Eutelum lacrimautem viderit, id bono omine terminatum effe. De fua igitur Hypfipyle metuere ceperat; alia praeterea fufpicari multa, et variis mentem cogitutionibus adfligere. Igitur, cum fciret, ea gratia Eutelum a Mariandinis foluiífe, ut Argonautis auxilio effet, íi qua tarnen repentini abitus cauífa exftitiffet, earn uti ediceret, orauit, id meinorans: magno fe rerum Mariandinarum diíiderio teneri, nec, niíi iis cognitis, animi tranquillitatem fperare. Ad hoc Eutelus ita repofuit: Non nunc id agitur, Parthenophile, ut, quibus ego de cauííis Mariandinas reliquerim, edicere debeam. Sunt his alia longe grauiora negotia, quae uili quatitocius adgreífi fuerimus, prolapfa opporiunitate fruftra laborabimus. De iis, quae ex me quaeíiuifti, femper licebit differere; at nunc, quod inftat, qua ratione expedire poífis, prouidendum eft. Duo tibi inprimis curanda exiftimes, Parthenophile : primum, ut Medeam tibi, Regis filiain, penitus