Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
Liber XVI. 471 galearum viridibus ramis ornabantur, tamque munda omnia , et fplendida ab unoquoque eorum reddita, ut Ii Clypei, Ii lorica, li galeae adiieríl Phaebi radiis contingautur, ignem fufura videantur. Magno vero haec omnia animo iaditabant, ut Coichidi admirationi effent. Ita enim de iis exiüimauerant , eos, íi cum Graecorum moribus conferantur, intultos eiïe, ac barbaros. Pott, ubi haec ada funt, omnium confenfu definitum eft: Hercules uti Argonautis praeiret, Ducis ritu: hunc pone fequeretur lafon militari quidem vefte indutus, fed deinta galea, quae res íeruicutem 3pud Graecos teftabatur. Rebus dein ex animi fententia abfolutis , omnes tam in Regia, quam etiam in maris litore altum quieuere. Sed eorum, qui clauftris carcerum tenebantur, quorumque animus nondum ad nouum dolorem diuturna defperatione obduruit, miferrimam fuifíe nodem nemo dubitauerit. Bromius certe infelicitatem hanc fuam ea etiam de cauffa uberrime deflebat, quod ob egregie, et laudabiliter fadum in has anguftias decidiflet. Quid enim (ita inquiebat) Reginae germanum e carcere liberum dimittere non modo magni momenti eft apud homines, fed magni etiam meriti apud immortales ? Fadurus id erat quiuis alius, qui quidem quid Regia, et Diis proxima Dignitas indicaret, coinpledi animo potuiffet. Sed ea praefertim cura miièrum agitabat , quod Eutelum mala machinari, et ex hoc fuo inforG g 3 tunio
