Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
466 ARGONAUTICORTJM accedente amicorum couíilio, et adhortatione, Nephelen in Regiam, meque cum lbrore recepit, et vetere omnes amore, ac beneuoJencia complexus eft. Coelum digito attiugere videbamur, tantaque fuit forcunae conftantia, ut earn vagara, atque volubilern non amplius crederemus. Sed inuidere Superi liane continuam, et fuae pàrem felicitatern, Bacchum vero fuitïe, qui tranquil Ii ta te m tur bauerat, creditum. Is ille, ut fe aduerfus Deuin Reginain engere poflet, non exiftimauit Inoni, quam amauerat, fatisfadum elfe, quod in Deorum clalïem relata fit cum filio, niíi Nephelen, quam pari non pocerat, rurfum arriperet, totamque Regiam velut ex imis fedibus commouerec. Igitur, queinadmodum louis coniux furore Ath.imantein repleuit, ut Learchum interficeret, ita Bacchus redegit ad infaniam, ut et ego cum forore perirem. Haec cum Mater videret , iimulque intelligeret : non unquam malorurn iinem futurum, Diis inter fe digladiantibus, uili certaminuiu materia fufferretur, ad me, et fororem in filuis geineutes, ac pene delirantes aeceffit, Arietemque illum auratum, quem donum Pater a Neptuno aeeeperat, attulit, atque ita ad nos locuta eft: En vobis, filii, huuc arietem aureum, qui nunquam fenefcit, adduco, Thefauruin ingentem, atque incomparabilem. Nihil ad Regni illius, in quo conferuabuntur hae opes, deerit. Id a Neptuno promiffum, neque tamen adhuc explétum, quia nec Athamas, nec Graecia poflidere meretur. Tantifper ergo Arietem vobifcum, Filii,
