Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

L 1 B E R XVI. 45* Non dubitauere focii feratn ab Iphyclo adducendam elfe-, erat quippe in arte fagittandi excellens, uti, cuin'Thermutiin in Lybia occiderat, manifeftum fecit. Hocque citius ad fe reuerfurum fperauerant, quod omnem, quam reperiffet, feram ante Aethalides Augur eximiam fore declarauerat. Sed nefcio quo Argonautaruin fato accidiiîe dicam, quod niillam in filuu deprehenderit. Quae res magnum omnibus metum incuiferat haudquaquam ignaris oracuîa praedixilïe: malo Argonautas omine in Colchidem,. ni Sacrilicium in litore faeerent aduenturos, tum re iiifeda foluturos. Verum Iphyclus, defperata re, ne longa exfpedatiöne focios moraretur, ad nauim redire conilituit. Dum paffu lento j atque in ingenti iilentio graditur, dum oculos in coelum, minas Deorum veritus, opemque imploraturus

, coniicic, videt Ephebum in arbore confiftentem, atque Argonautarum adionibus intentum. Indignatus hoc feruo licere, arrepto arcu, tam dextre in eum, nil tale metuentem, unam ex fagittis direxit, ut primo ferrum in occiput deueuerit, tum, attrito cerebro, per froncis medium excurrerit. Ille ex arbore delapfus magnum fragorem edidit, cui cum Argonautae intenderent , vocantem eos Iphyclum audiuerunt, muitique cum Aethalide adcurrerunt. Obftupuere omnes ad rei tam non exfpedatae euentum, nec, quid illo agerent, illico fuccurrebat. Nondum quidquam de Aeaetae 3nimo compertum. Ideoque, quod a Pbryxi filiis in Delo audiuerunt: Aeaetam F f inaria