Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
448 ARGON A IT TICORUM Rex interea, dum epiftola ícriberetur, duos ex Ephebis, quos fecum adduxerat, conclaue iugredi iubet. Uni eorim mandat: ad nauiam uti illico adeat, atque id praecipiat: ne quem ille mortaliuin per Phaíin, nili qui veniam ab Rege, aut concilio habeat, traniire patiatur. Ea vero id gratia piaeceptum eft, ne quis occultis viis ad Almi callra transeat, et de exploratore iigniiicet : hoc enim fi fieret, maturius ille, quam Colchi refpondere poifent, prouocaretur ad bellum, vidorque absque dubitatione euaderet. Haec ubi ada, Eutelus, relida in loco, in quo fcripferat , epiftola , repente ad Regem aduolat, id rogitans: lit poenam iimul aecernat tam in eos, qui quemquam transuehelent, quam qui tranfirent: futurum hac ratioue, ut fe poenae metu domi contineant, qui alioquin praeceptum contemturi, et fluuium tranfitUri erant. Rex capitale futurum pronuneiauit , tum Ephebum, iimul ut Praeconem per urbem ageret, dimifit. Sed dum Eutelus cum Rege loguebatir, Medea fcriptam Epiftolam retexit, totamque citiffime percurrit, quam cum Parthenophilo fcriptam deprehendit, quam tarnen Eutelus Argonautarum Duci exaraturum promiferat, hac re altius menti infixa arripuit ftylum, atque ita, ut furtiuis adfpedibus femper in Eutelum intenderet , continuauit epiftolam haec adiiciens: Te vero, Parthenophiie Medea falutat, Regis Filia, Tibique ut omnia, quae ipfa velit, fine cundatione eueiiiant, pre-
