A Herman Ottó Múzeum Évkönyve 10. (1971)
KILIÁN István: Latin nyelvű komédia a XVIII. század elejéről a Borsod megyei Levéltárban
LATIN NYELVŰ KOMÉDIA 427 Vos saltem amici, n[on] meos dico amplius, Vos miseriae deflete lugendas vices. 809 Epilógus Cupido jam jam aetherea praetervectum cor amoris perseq[ui]tur, captum velut rebelle sibi /Plutoni aeternis mancipandum carceribus/ Charontis 00 tradit obsequio 61 debitam temeritati o[mn]i exhibens e[ss]e poenam, contemptum. Cupido: Perduellis siste gressum Et tumentis cordis aestum, Quo volatum tendis, inde Lapsus instat. Insolentis Iste finis e[st] laboris, Se ruina perdere. Amor: Evolabo. Cup: te retundam. Amor: Me firmabo. Cup: n[on] recedam. Amor: Vires o[mn]es explicabo. Cup: Ego telis grandinabo. Amor: Tuus furor érit vanus, Et imbellis o[mn]is arcus, Telő, nervis, irrita vis. Cup: Jam coérce linquae aestum, Et os doma permolestum Cup. Char: G2 Vives hac in Servitute, Hac aeternum miser sorté Dabis nautae operám. Age jam nunc vires jacta, Disce Numen, e[ss]e tela, Quae superbos f ulminent. Amor: Ergo sorté concidente, Ergo fato saeviente Gemam hac in Servitute! O sors bona, longa nulla, Laeta migrat, venit maesta, o[mn]i e[st] jucundiore Maesta semper longior 63 125 B 0[mn]es s[imu]l: Hoc moneris posteritas Fallax mundi e[st] prosperitás. Stant in arduis honores, Sunt in lubrico favores; Est t[ame]n, q[ui] pervenire Huc, laborat impete. Q[uan]do credit se tenere Pertinaci dextra fer[r]e. Lubricat pes et ruina Inopina involvitur. Finis. 0.[mnia] A.[d] M.fajorem] D.[ei] G.[loriam]
