Ortvay Tivadar–Pesty Frigyes: Oklevelek Temesvármegye és Temesvárváros történetéhez. I. 1183–1430. (Pozsony, 1896. Temesvármegye és Temesvár város története. 4.)
-proprijs laboribus et expensis, coram quouis Judice, ipsum Laurencium et suos heredes liberare et expedire tenerentiir, hoc non pretermittentes quod si qua parcium ipsam ordinacionem seu composicionem nostri in presencia factam nunc et temporis in eurriculo al termire niteretur, tunc pars ipsam ordinacionem alternatrix seu refutatrix contra partém ipsam pacem tolerantem, in succubitu duelli conuictus remaneret, quo circa discrecionis vestre amiciciam presentibus petimus diligenter, quatenus receptis presentibus vnacum Emerieo de Barbay vei Philippo de Dubray, si alterum abesse contingat homine domini Regis vestrum detis hominem fidedignum pro testimonio, quibus presentibus idem Laurencius filius Chepani, in faciem ipsarum possessionum accedendo, conuocatis commetaneis et vicinis earundem per veteres metas et antiquas reambulando, ab omnibus vicinis el commetaneis separando, cum omnibus instrumentis suis quibus possedit vt premisimus possessiones antedictas statuat predictis Johanni Nicolao et Mark iure irrevocabili perpetuo prout nostri in presencia confessus est possidendas tenendas et habendas in filios filiorum suorum ac heredum in heredes, Et post hec tocius facti Seriem, cum cursibus metarum predictarum possessionum domino nostro Regi in litteris vestris fideliter rescribatis, Dátum in Themusvar in festő Beati Anthoni confessoris Anno domini M° CCC° vigesimo^ Quod quidem Capitulum Titulénsis ecclesie receptis litteris nostris nobis rescripserant in huné modum, quod cum preceptis Regalibus obedirecupientes vt tenerentur, et inter partes in aduersitatibus existentes per diuine pietatis gráciám diligenti ammonicione prehabita, in concordie vnionem volentes reuocare, magi strum Jacobum clericum de Coro eorum cum Emerieo de Barbay homine domini Regis eorum fidele transmississent testimonium, demum idem homo domini Regis cum predict-o ipsorum testimonio, ad ipsum Capitulum redeundo, taliter retulissent, quod idem Laurencius simulcum ipsis in faciem predictarum possessionum Hor ostyán Keethdimitroch Koachoch Kethturdun Zekultheluke et Magyarbuzyas vocatarum accessisset, conuocatis
