Pesthy Frigyes: Krassó vármegye története. III. Oklevéltár. (Budapest, 1882.)

vnarn métára, currentem gerando ad eandem partém perbonum spácium circa eundem Ryuulum Bykuspataka uocatum circa latus eiusdem vnam metam currentem posuissent, abbinc procedendo versus occidentem est vna meta terrea de nouo erecta cursualis, post modum reflectendo per eandem plagam circa quandam semitam est vna meta terrea de nouo posita, ulterius pergendo ad eandem partém occidentalem per modicum spácium est vna meta terrea, de nouo erecta, Item ad eandem partém transeundo posita esset vna meta terrea cursualis, deinde procedendo per plagam occidentem, secus quandam viam cumulassent vnam metam terream, ulterius procedendo per eandem plagam per modicum spácium est vna meta terrea posita, abbinc transeundo per eandem plagam directe dirando venit ad vnam metam terream cursualem, adbuc ulterius procedendo ad eandem plagam est meta terrea de nouo posita cursualis iuxta quandam viam per quam itur de B a k c b o 1 k in Endreu d ubi posuissent vnam metam terream de nouo, ulterius procedendo et dum metas erigere uoluissent, Jacobus filius Bekus dixisset, quod si prohibicio sua inaliquo sibi profitere posset,extuncapredicta Vecbefeu etEndreudfeu prohiberet, quia a predicto laco (így) Ve chefen usque ad illum locum Bacholpataká, et ulterius prout inferius exprimittitur sua esset, et fratrum suorum, ac in dominio eiusdem fuissent et essent quicquid autem ydem vestre excellencie et noster bomines de eadem facerent totum ipsorum consciencie conmisissent, Jacobus et fratres sui supradicti, sed quia ambe partes videlicet Karapch et sui fratres ac Jacobus et similiter sui fratres cum magna multitudine venissent, et licet idem Karapch et sui fratres Juridice et legittime cum ipsa multitudine et non inoffensam partis aduerse illic affuerint, tam ex parte ipsius Jacobi et fratrum suorum hoc ipsis vestre excellencie et nostris hominibus apparuisset manifeste ut guerram et discordiam facere conarentur, et intenderent, quod et verbotenus idem Jacobus expressisset dicendo, quod si centum metas vei plures erigerent erigere non permitteret, quoquomodo, et ne inter partes ipsas discordia oriri possit ulterius ad erigendum metas accedere non presumpsissent. Et licet Blasius de Chura et Johannes, Bencli, ad ipsorum possessiones et capita, ipsos,