Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. VI. (1353–1357) (Budapest, 1891.)
Crisiensis . . declaramus, quod Salamoné filio Wlkowy nobile iobagione castrensis (így) Crisiensis de Kemnychyche una cum domina consorte sua Berus vocata ab una, nec non magistro Dionisio filio Johannis filii Johannis filii Ink parte ex altéra coram nobis personaliter constitutis, idem Salamon filius Wlkowy confessus extitit . . quod quia ipse divinitus masculo heredum solacio undique esset destitutus, et etate senectutis et caniciei aggravatur, senciens se absque subsidio humano seu sustentamento boni commodo statum et exitum sue vite non bene constare, obhoc ipse providendo universas possessiones et possessionarias porciones suas in eadem Kemnichyche et alias ubilibet in dicto comitatu Crisiensi existentes et hahitas, ipsum contingentes cum quibuslibet earum utilitatibus . . in facie earumdem existentibus . . necnon eadem domina Berus consors sua dotem et res parafernales suas de eisdem legitime sibi provenientes, racione previa, tum ex sagaci et provida cura eiusdem magistri Dionisii sibi indefense (így) et absque intervallo exhibita et in posterum exhibenda, tum sincere sue mentis ex affectu, atque pro viginti marcis denariorum promtorum ab eodem plene liabitis et receptis, prefato magistro Dionisio filio Johannis et per eum suis heredibus . . vendidisset et tradidisset perpetuo . . possidendas . . ita videlicet, quod idem magister Dionisius, ut assumsit, vei sui successores ipsum et dominam consortem suam usque vitám eorumdem in dictis possessionibus . . conservare teneretur, salva tamen et exeepta in eisdem quarta parte puellari filiarum suarum Katherina et Anthola vocatarum, quam ipsis sub tutela et tuicione ac conservacione eiusdem magistri Dionisii locando pure reservasset. Dátum feria tercia proxima post festum Exaltacionis sancte crucis, anno domini Millesimo CCC m o L-mo sexto. Hártyán rózsaszínű selyemzsinóron függött két pecsét nyomaival; eredetije a gr. Draskovics cs. ltárában 22. 11.
