Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. VI. (1353–1357) (Budapest, 1891.)

cioni pertinent, nullo contradictore apparente statuissent per­petuo possidendas. Dátum in vigilia festi conversionis beati Pauli apostoli, anno domini Millesimo CCC m o qmnquagesim oT^ Item tenor alterius litere, ut puta nostre patentis, dinoscitur esse talis: [Nos Lodovicus . . rex . . significamus . . quod viri magnitici Nicolaus filius Laurencii voivoda Transsilvanus et co­mes de Zonuk et Leukus magister pincernarum et dapiferorum nostrorum fráter suus . . in nostre maiestatis presenciam acce­dentes pecierunt a nobis . . ut tributum, quod in quadam pos­sessione eorum Golgouch vocata in comitatu Nitriensi existenti, hactenus in portu seu navigio in fluvio Wagh exigebatur ad pontem, per ipsos in eodem fluvio constructum et semper con­servandum converteremus, et ipsum tributum in ipso ponté ad­mitteremus exigendum. Itaque nos iustis et legitimis peticio­nibus eorumdem . . inclinati . . concessimus, ut dictum tribu­tum, quod hactenus in dicto portu seu navigio super pretacto fluvio Wagh fűit exigi consvetum, in ipso ponté inibi per ipsos Nicolaum voivodam et magistrum Leukus constructo et perpe­tuis temporibus conservando exigatur per eosdem et eorum successores universos. Dátum Bude, feria sexta proxima post festum Penthecostes, anno domini Millesimo CCO° L m 0 ter qio. | Nos itaque . . peticionibus eorumdem Nicolai voivode et magi­stri Leukus . . inclinati, predictas duas literas, ipsius capituli scilicet et nostras, omni prorsus suspicione carentes, de verbo ad verbum presentibus insertas, acceptamus, approbamus et quo ad omnes suas continencias ratificamus, ac easdem et collacionem prefatarum possessionum Golgouch, Wylak, Oduornuk, Saagh et Dyuch vocatarum, necnon translacionem ipsius navigii tributi in pontem, iuxta titulum primarie donacionis nostre, rememo­ratis premissis et aliis nonnullis serviciorum eorumdem laude dignis obsequiis, que suo modo longum esset enarrare, et pre­sentibus inseri tediosum, quibus continue et sine intermissione imitantes vestigia nostre celsitudinis studuerunt et student inde­sinenter complacere, per quorum servicia fidelissima noster animus regius mitissime quietatur, de beneplacita voluntate et connivencia . . domine Elyzabeth . . regine . . genetricis nostre karissime ac de consilic prelatorum et baronum nostrorum pre­maturo, ex certa sciencia nostre regie maiestatis, eisdem et ipso-

Next

/
Oldalképek
Tartalom