Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)
est méta terrea, kiiic semper ad eandem plagam et pervenitur ad unam viam Kyraluta dictam, iuxta quam est méta terrea; inde in eadem via transeundo ad partém occidentalem et cadit in aliam viam Deueeherzurduka dictam, et currendo in eadem via versus partém septemtrionem, iuxta quam ex utraque parte sunt due arbores, scilicet ibor et cberfa dicte metis terreis circumfuse, quarum una a parte orientali existens, iamdicto Nicolao filio Pauli, a parte autem occidentali ipsis predictis filiis Joannis separant et distingunt; inde autem in eadem via versus partém septemtrionalem satis in bono spacio currendo, pervenitur ad duas metas terreas, iuxta eandem viam ex utraque parte existentes, in quarum una a parte orientali existenti predicto Nicolao filio Pauli pertinenti est arbor sumfa dicta, a parte autem occidentali existenti predictis filiis Johannis pertinenti est una arbor ikorfa dicta; binc vertitur ad partém occidentalem, transeundo quandam vallem pervenitur ad unam arborem piri in vulgo semencvb dictam, iuxta sanctuarium ecclesie beate virginis gloriose in predicta possessione Bodula a parte meridiei existentem, meta terrea circumfusam, ubi pars a parte orientali a predicta via Deueeherzurduka dicta se extendens usque ad Chabagatafarka dictam, prenominato Nicolao filio Pauli cessisset et provenisset in porcionem. a parte autem occidentali existens pars, usque ad quandam vallem in vulgo Megyeweulg dictam, iuxta cursus metarum seu terminorum distinccionem, memoratis Stephano Nicolao Micbaeli filiis Jobannis provenisset iure perpetuo possidenda . . item eciam quandam particulam terre montane cum suis utilitatibus omnibus a predicta meta Chabagatafarka dicta se extendentem usque ad metam seu vicinitatem predicte possessionis Peturd communi usui commisissent inter ipsos, ita videlicet, quod nullus ex ipsis vei ex posteritatibus ipsorum eandem particulam terre montanam iam inter i]>sos communi usui assignatam, nullo unquam tempore retractare seu irritare posset seu valeret . • Dátum domiuico die proximo post predictum festum Corporis Christi, anno domini M° CCC° XL m o septimo. Hátlapján pecsét nyomaival; eredetije az orsz. lt. kincst. oszt. N. B. A: 571. 31. dipl. oszt. 3909. Közli: Kovács N.
