Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. V. (1347–1352) (Budapest, 1887.)
volentes, videlicet homines vobis subiectos et quoslibet alios nullatenus presummatis prohibere, nec impedimentum aliquod eisdem inferatis, sed libere et absque alicuius inquietacionis obstaculo eosdem ad ipsum fórum procedere et de eodem ad propria redire permittatis, secus pro nostra gracia facere non audentes; sicut eciam dominus rex genitor noster predicto Bede patri ipsius Petri dictum fórum contulit mediantibus literis suis sub maiori sigillo suo emauatis. Et hec volumus per fora et ubique palam proclamari . . Dátum in Lypche, feria quarta proxima ante festum sancti Jacobi apostoli, anno domini M° CCC° XL m 0 octavo. Hátlapján pecsét nyomaival; eredetije az orsz. lt. kincst. oszt N. R. A. 903. 2. dipl. oszt, 3998. Közli : Kovács N. 105. 1348. Buda, aug. ÍJ. /. Lajos király Miklóst Tót- és Horvátország bánját utasítja, hogy Töttös kir. ajtónálló mester banatusi ügyeit Budán intézze el, a birtokperek kivételével, melyeket a kir. curián fognak elitéin i. Lodovicus . . rex . . Nicolao bano tocius Sclavonie et Croacie pro nunc constituto ac pro tempore constituendo. ac vices eorum gerentibus . . cum magister Tuteus magister ianitorum nostrorum in nostra curia continuam faciat residenciam et in speciali officio nostro videlicet magisterii ianualis apud nos sit occupatus. et ob hoc consideratis fidelitatibus suis et íidelium serviciorum preclaris meritis quibus nobis laudabiliter studuit complacere et se efficere graciosum, volumus ut quicunque eundem magistrum Tuteus et filios suos ad vestram citaveriut presenciam vei aliquam contra eosdem coram vobis in quibuslibet causis maioribus et minoribus, specialiter in facto possessionario moverint quescionem, ibi vestro banatu non possitis iudicare, sed cum prelatis et baronibus regni nostri dum ad nostram curiam accesseritis eosdem iudicetis. Ideo lidelitati vestre firmiter precipientes mandamus, quatenus dictum magistrum Tuteus et filios suos contra formám premisse nostre gracie sibi facte, contra quospiam in nullis causis et
