Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)

prenominatis filiis Farkasii et filiis Tabur supradictis; quarum quidem terrarum inter predictas partes premisso modo divisarum mete per easdem partes concorditer erecte hoc ordine distingerentur: quod primo a parte possessionis Chakan ubi dividere incepissent, erexissent duas metas terreas, quarum una a parte possessionis Januk separaret Nicolao filio Dominici, alia vero a parte possessionis Magyar filiis Farkasii et filiis Tabur supradictis, abinde transivissent ad quendam locum Aranyassegh et ibi similiter duas metas erexissent, inde tendendo ad partém orientalem venissent ad unam viam venientem de Januk ad Magyar, iuxta quam similiter duas metas erexissent inter terras arabiles, deinde ad eandem partém tendendo ad unum locum venientes Zelus dictum, ubi eciam duas metas erexissent, item in alia parte eiusdem terre Zelus similiter duas metas erexissent, abhinc transivissent ad Chekewlgh et iuxta eandem vallem similiter duas metas erexissent, item in terra Tatsere similiter duas metas erexissent, deinde transivissent ad terram Kukenzorm et ibidem iuxta fluvium Nogwyz vocatum duas metas intra ipsam villám Kukenzorm sub quadam arbore nyrfa erexissent et alias duas extra illám villám; que quidem mete sic erecte a parte possessionis Januk existentes separarent eidem possessioni Januk, mete vero a parte possessionis Magyar distingentes separarent eidem possessioni Magyar, et sic predictam terram inter predictas partes divisam eisdem partibus reliquissent pacifice possidendam. Yisis itaque premissarum literarum rescripcionalium tenoribus, partibusque suo modo seriatim explicatis, premissam possessionariam divisionem distinccionem et metarum erecciones iam in presentibus iuxta tenorem predictarum literarum capituli ecclesie Strigoniensis declaratas, ad nostram iuridicam requisicionem ratam se habere et acceptam inviolabiliterque et invariabiliter absque quavis mutacione se firmiter perpetuo observare promittentes, ad perpetuam rei cautelam inviolabilemque dicte possessionarie divisionis perseveranciam, nostrarum literarum privilegialium patrocinio pari voluntate per nos petierunt confirmari; nos itaque . . prememoratas possessionarias divisiones distincciones et perpetuales statuciones partibus factas, ratificamus approbamus et presencium literarum