Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)

1344. MAKT. 14. 405 licet cum Paulo filio Michaelis de Kasty et Johaune filio Ladislai de Farkasd in facie dicte possessionarie porcionis liti­giose comparendo, sacramentum prout moris est secundum regni consvetuclinem iurare super terram, super eo, quod ipsa porcio possessionaria litigiosa ad unumaratrum computata sua sit hereditaria et nunquam ad magistri Ladislai filii Rycolphi possessionem Kumleu vocatam pertinuerit nec nunc deberet pertinere, rite et legitime deposuisset, et idem homo regius pre­sente testimonio ipsius capituli Budensis ipsam possessiouariam porcionem ad unum aratrum computatam, deposito ipso iura­mento per dictum Nicolaum filium Oliverii cum suis dictis coniuratoribus, prope Bolukpeturholmya ad unum iactum lapi­dis manualis inter partém septemtrionalem et partém orien­talem per duas metas noviter erectas, quarum una a parte occidentali separaret Nicolao filio Oliverii ad possessionem Wezekyn vocatam, et alia a parte orientali magistro Ladislao filio Rycolphi seu possessioni Kumleu predicte, et sic pre­dictam possessionariam porcionem litigiosam ad unum ara­trum computatam predictis metis separando a possessione Kumleu antedicta, ad possessionem Wezekyn applicando, dicto Nicolao filio Oliverii statuissent perpetuo possidendam; unde quia predictus Nicolaus filius Oliverii de Wezekyn in facto premisse possessionarie porcionis ad unum aratrum sufficientis inter possessiones Wezekyn et Kumleu existentis suum iura­mentum cum predictis suis coniuratoribus ut debuisset, ex serie dictarum literarum capituli ecclesie Budensis deposuisse reperiebatur, ideo unacum baronibus et nobilibus regni nobis­cum in iudicio assidentibus, eandem possessionariam por­cionem inter dictas possessiones Kumleu et Wezekyn existen­tem et ad unum aratrum sufficientem eidem Nicolao filio Oliverii et per eum suis heredibus adiudicamus perpetuo possi­dere . . predicto magistro Ladislao filio Rycolphi perpetuum silencium imponentes ab eadem . . Dátum in Wyssegrad, duo­decimo die octavi diei octavarum diei Cinerum predictarum, anno domini M° CCC° quadragesimo quarto. Hátlapján pecsét nyomaival; eredetije az orsz. lt. kincst. oszt. N. R. A. 1689. 3. dipl. lt. 3678. Közli: Kovács N.

Next

/
Oldalképek
Tartalom