Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)

210. 1343. jun. 19. A veszprémi káptalan Suen nevü Somogy vármegyei birtokát a Sár vize mellett, az egyház irányában tanúsított érdemeinek jutalmazásaid Ugali Pál országbírói ítélömesternek adományozza. Capitulum ecclesie Wesprimiensis . . quum liiis qui ex precordialis desiderii mera pietate sanctarum ecclesiarum et ministrorum deo famulancium in eisdem, non personarum accepcione mundi blanditorii querentis que sua sunt, et non Christi fallacia persvasiva seducti, nec eorum cupiditate donatoriarum, que homines velut equi impetuose currentis e dorso pedum suorum offensione collapsus contiugens de veritatis sede et iusticie eicit et deponit, insaciabili voluntate allecti, vei tamquam morbo contagiose donariis rerum infectivo corrupti, sed divini amoris ardore ducti zelatorio et incensi speciales existunt dilectores, in recompensa vicissitudinaria non solum graciarum sufficiunt oretenus prolate acciones Curialitatis experiencia communiter quoslibet edocente, nisi eciam aliquo realitatis munusculo pro memoriali iuxta posse respondeatur eisdem condecenti, licet oracionum suffragiis in quibus divina clemencia tales ministros ecclesiarum dignatúr exaudire pro ipsis ecclesiastica promotoribus negocia devote, preter hoc et assiduc insistatur, prout iuris ordinarii per eosdem sanctarum ecclesiarum promotores in preterito exhibiti et spe duce in futurum exhibendo eisdem observandi necessaria exigit rectitudo; proinde ad universorum . . noticiam . . volumus pervenire, <piod nos premissa ducti consideracione, maturoque inter nos habito consilio, quandam terram seu possessionariam particulam ecclesie nostre Suen vocatam in comitatu Simigiensi circa aquam Saar existentem, sub eadem quantitate et extensionis spacio prout in privilegialibus instrumentis predicte ecclesie nostre inter nomina aliarum possessionum eiusdem ecclesie nostre contentarum liabetur . . magistro Paulo de Wgal prothonotario comitis Pauli iudicis curie regie, qui nobis et ecclesie nostre oblectamentis omnibus quorumlibet et allectibus, que hominem ex fragilitate nature multociens