Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. IV. (1340–1346) (Budapest, 1884.)

presentibus Andrea de Kyurt et Iwan dicto Wrdung bominibus nostris, ac Micbaele et Paulo sacerdotibus prebendariis ckori Strigoniensis partibus ad premissa datis et concessis, quinto­se, videlicet cum Stephano filio Laurencii de Rendice, Jacobo de Hul, Petro de Kyurt et Batha de Emewke, iuxta regni consvetudinem, prout moris est iurare super terram, modo iudiciario sibi imposito, comperimus premissum iuramentum prestitisse. Unde quia prenominatus abbas et conventus mo­nasterii sancti Benedicti de iuxta Gron predictam particulam terre litigiosam nomine terre ad possessionem ipsorum Beseneu annotatam pertinentis sibi statui facére et eo ipso a prenomi­natis nobilibus de Ohay requirere et ab eisdem alienare inten­debant, attamen nec instrumenti vigore nec adiudicato iure iudiciario testificacionis universorum vicinorum suorum et commetaneorum ac nobilium comprovincialium aliquo modo sibi pertinere valebant declarare, ipsi vero nobiles eandem particulam terre litigiosam per prius scriptarum metarum cursus a statucione ipsis abbati et conventui facienda nomine iuris ipsorum hereditarii prohibitam, tam communi inquisi­cione eis adiudicata et testificacione universorum vicinorum et commetaneorum suorum ac nobilium trium provinciarum, necnon et trium literarum inquisicionalium demonstracioni­bus, quam eciam iuramentali deposicione unius ipsorum iuxta quantitatem estimacionis ipsius particule terre quintose regni consvetudine requirente prestita, ipsis hereditario iure ab anti­quo pertinuisse et debere pertinere evidentissima racione com­probabant, pro eo prescriptos abbatem et conventum pro ipsa indebita requisicione in estimacione eiusdem particule terre, videlicet in quatuor marcis et dimidia convictos fore decernen­tes, sepedictam particulam terre litigiosam sub predictis me­tarum distinccionibus in presentibus superius nominatim inser­tis, eisdem nobilibus de Ohay eo iure hereditario quo in exa­mine iudiciario coram nobis obtinuerunt, et quo eis dinoscitur pertinere, adiudicamus perpetuo possidendam . . absque pre­iudicio iuris alieni . . Dátum in Wyssegrad, vigesimo die ter­mini prenotati, anno domini M° CCC m o XL m 0 secundo. A pecsét szederjes és piros selyem-sodraton függ; eredetije az orsz. lt. kincst. oszt, Paul. de Chalad. 2. 1. dipl. lt. 3535. Közli : Kovács N. 19*

Next

/
Oldalképek
Tartalom