Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. II. (1322–1332) (Budapest, 1881.)

no preposito et fratribus suis . . perpetuo . . resignasset . . et litteras videlicet memoratas patentes ecclesie Castriferrei . . et alias clausas tenorem earundem patencium litterarum continentes ipse Jobannes filius Lazari ad manus ipsius domini prepositi . . assignavit coram nobis, alias vero litteras universas super eisdem possessionariis particulis quoquomodo emanatas et confectas frivolas reddidit et viribus . . carituras . . obligacione huiusmodi interserta quod si ipse Joliannes vei sui beredes ipsum dominum prepositum et fratres suos sepedictos . . racione dictarum possessionariarum particularum quovis teniporiscurriculo in causam attrahere niteretur quoquomodo tunc.. punirentur eo facto . . Dátum in "Wysegrad, feria sexta proxima ante festum Ascensionis domini, anno eiusdem Millesimo CCC° XXX

0 secundo. Veres és sárga selyem zsinóron függött pecsét nyomaival; eredetije gr. Pejacsevich Julián birtokában; közölve dr. Zimmermann Henrik másolata után. 510. 1332. Visegrád, máj. 23. Erzsébet királyné a buda-felhévizi mészár széki jog gyakorlását Imre mester és Péter budai polgár özvegye között itéletileg megosztja. Nos Elysabeth ( ) significamus ( ) quod cum magister Emiricus ( ) quandam matronam relictam Petri condam civis Budensis filiam videlicet Nicolai claudi de Calidis ( )am racione cuiusdam macelli iuxta murum cimeterii ecclesie Sancte Trinitatis de Ca.lidis Aquis ( ) enciani traxisset in causam, tandem termino ad hoc assignato utrisque partibus coram Paulo (....) nostre Johanne preposito ecclesie Vesprimiensis aule nostre vice cancellario et magistro Thoma eiusdem aule ( ) icibus per nos deputatis personaliter comparentibus, idem magister Emiricus privilégium convent ( ) regis Stepbani de Strigonio in lucem produxit in quo continebatur quod ipsum macellum predictus ( ) cus pro decem