Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. I. (1301–1321) (Budapest, 1878.)
trum suorum abseucium nomine retulerunt, quod cum eorum progenitores, et ipsi consequenter fuissent vinitores condicionales et vini datores ecclesie Budensis et boc tempore discriminoso se temerarie aliquantisper ab ipsa condicione retraxissent, et Idem capitulum eorum presumcionem buiusmodi non sustinentes coram nobili viro berrico magistro tauarnicorum domini Regis et Bano tocius Sclauonie ordine iudiciario eosdem super condicione eorum premissa traxisset in causam et in ipsa quescione principali, coram ipso Judice processissent, probacioque tescium ipsi capitulo contra eosdem adiudicata fuisset, quia tamen maligno ducti consilio, uiam defensionis in eorum condicione contra iusticiam inuenire nequiuissent coram eoclern magistro berrico Judice, ac Comite Martino gallico, per eundem Magistrum berricum, Judice in eadem causa substituto, se recognoscentes gracie et misericordie dominorum suorum Capituli scilicet Budensis se por omnia submisissent, et ad uberiorem cautelam et coram nobis se submiserunfc, resumendo super se et super fratres suos absentes condicionem vinitorie et solucionis uini, sicut eorum progenitores et ipsi ipsa condicione astricti fuerunt usquemodo. Et in securitatem perpetuam sue condicionis conseruandam ne inposterum uacillare et temerarie presumpmere contra dominos suos audeant, quandam vineam eorum propriam in territorio de Ewrem existentem, que iacet ad orientem a parte meridionali vinee stephani filij Wazul que quondam pose bani fuerat, a parte septentrionis vinee Nicolai et pauli filiorum Masud condicionariorum eiusdem ecclesie Budensis uicinatur, excepta vinea capituli predicti, quam condicionaliter ut uinitores colebant sicut dixerunt obligauerunt Ipsi capitulo tali modo vt quocunque anno processu temporum condicionem vinitorie et solucionem vini non attenderent, de ipsa vinea predictum capitulum debitum eorum in uino liberam baberent recipiendi facultatem, condicione eorum pristina in suo semper statu remanente, et nicbilominus ipsam vineam nullis necessitatibus prouenti, uendere possent seu alienare quouismodo, prout se et fratres suos absentes ad boc spontanea obligarunt uoluntate. In cuius rei memóriám et inuiolabilem íirmitatem presentes litteras concessimus sigilli
