Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. I. (1301–1321) (Budapest, 1878.)

uenissent vnionem. Quod prememoratus magister petrus pro morte Jobannis et Yieen prefatorum et pro wlneribus predictorum ac captiuacione aliorum sociorum eorundem seruientum magistri Jacobi prenotati necnon propria iniuria eiusdem magistri dacobi de possessione sua in comitatu de Barana, iuxta fluuium Alma existente Zenthegyd uocata cum duabus vilii sZentliegyd uocata in qua est ecclesia lapidea ad bonorem sancti Egydij constructa et alia villa Mokoufolua uocata, ac alijs sitibus villarum necnon aliis vtilitatibus et pertinencijs vniuersis presentibus honorabilibus viris domino dyonisio preposito Sancti Jobannis et magistro Nicolao quondam decano socijs et concanonicis nostris ad boc specialiter rogatis et per nos transmissis, ad estimacionem seu ad ualorem centum marearum cum mensura regali iuxta regni consuetudinem ab antiquo approbatam distinctam separatam et certis metis limitatam et vallatam prout inferius cursus ipsarum metarum exprimentur dedisset assignasset et contulisset predicto magistro Jakobo filio dabramer iure perpetuo irreuocabiliter et irretractabiliter per eum et per suos beredes heredumque suorum successores possidendam habendam pariteret tenendam. Sub tali pena seu obligacione mediante quod prenominatum magistrum Jacobum et eius successores in dicta possessione idem magister petrus et sui heredes contra omnes litigantes conseruare et ab omnibus inquietare aut molestare raeione prenotate possessionis uolentibus, expedire et defensare tenerentur proprijs laboribus et expensis. Alioquin idem magister petrus et sui heredes de possesionibus suis in Barana existentibus in quantitate qualitate et valore tantundem (így) dare assignare et inperpetuare tenerentur magistro Jacobo et suis heredibus antedictis. Cuius quidem terre prima meta incipit super quendam riuulum qui progreditur a quodam fluuio Karan dicto et incidit in eundem faciendo paruam insulam, que remanet extra metas super arborem Egerfa dictam vbi sunt due mete terree, ab hinc ascendit uersus orientem super quendam monticulam (így) et transit per quandam siluam proprie (így) finem exeundo de eadem silua in latere ipsius silue a plaga orientis sunt due mete terree in quarum vna est arbor pirus a parte septemptrionis remanet magistro petro antedicto alia uero in qua sunt due