Nagy Imre: Anjoukori okmánytár. Codex diplomaticus Hungaricus Andegavensis. I. (1301–1321) (Budapest, 1878.)

paululum uersus occidentem per terram arabilem uenit ad metam terream, inde flectitur ad aquilonem incidit ad viam que est in medio silue et uenit ad magnam Ilicem, inde flectitur uersus orientem transiens ipsam siluam et descendit in vallem Zapula ad fenetum, et flectitur ad meridiem, in medio vallis et peruenit acl priorem riuulum, ubi est locus sessionis, Nicolai supradicti, et ibi terminatur. Yerum quia ipsa possessio in duobus locis est partita, incipiunt mete alterius partis, prima a quibusdam salicibus Zapulafeu dictis, que separant a terra filiorum dominici, inde uergit ad occidentem, in via publica, et peruenit ad metam terream a qua flectitur ad aquilonem in quadam valle, et peruenit ad metam terream que seperat a terra populorum de Kenesa, inde uenit ad antiquas metas terreas, deinde uenit ad quandam Ilicem que est in introitu silue, et in eadem silua tendit uersus aquilonem et peruenit ad duas metas terreas, secus viam fusas, exbinc peruenit ad quamdam arborem Gemulcbyn dictam ubi sunt due mete fuse ab antiquo, dein uenit ad sex metas terreas, que separant a nobilibus de Voyda, inde flectitur uersus orientem et peruenit ad duas metas terreas, postea paululum eundo uersus orientem peruenit ad tres arbores Ilicis, ubi sunt mete terree; inde itur paululum in via et flectitur ad meridiem et uenit ad duas metas terreas, que separant a populis de Recbe, inde in quadam valle, eundo uersus meridiem, peruenit ad arborem Ilicis ubi sunt due mete fuse, inde incidit in viam et flectitur versus occidentem, eundo iuxta terram dicti comitis Eynardi et descendit in quamdam uallem ubi est meta terrea, deinde in eadem valle ad meridiem eundo, peruenit ad priorem locum, Zapulafeu dictum, et ibi terminatur. In cuius rei testimonium et memóriám firmiorem, ad peticionem parcium predictarum presentem litteram eidem comiti Eynardo concessimus nostri sigilli munimine roboratam. Dátum feria tercia proxima aute festum beati Georgi martiris. Anno domini M° CCC° octavo. Yörös, zöld, sárga s violaszínű selyem zsinóron függött pecsétje hiányzik ; eredetije az orsz. lvt. kincst. oszt. N. R. 399. 31.