Acta legationis cardinalis Gentilis. II. Gentilis bibornok magyarországi követségének okiratai. 1307–1311. (Budapest, 1885. Mon. Vat. Hun. I/2.)

232 1)09- 8. JAN.-). JUL. V. Item quod in eadem sententia supradietus dominus Bonifacius papa excommunicationis vinculo innodavit barones, nobiles, rectores terrarum et universitatum, singulos et singulares personas dicti regni, laicos, qui alium, quam predictum dominum Carolum, regem Ungarie nominarent, vocarent seu tractarent, aut alii, quam dicto domino Carolo, sicut regi, darent auxilium, consilium vei favorem. — Credit. VI. Item ponit et, si negatur, probare intendit, quod Ottó dux Bavarie post predictam sententiam vei sententias, et promulgationem ipsius, fűit de facto a multis de regno Ungarie in regem assumptus, ac etiam coronatus, existente dicto domino Carolo rege in dicto regno. — Est impertinens. VII. Item quod dictus Ottó, tanquam rex Ungarie, cum magnó exercitu stetit circa Budám, in campis et pratis de Peste, in quo exercitu, auxilio et favore dicti Ottonis, Stephanus de Blana, Gobolinus et Nicolaus Blanus comites et multi homines de Cibinio fuerunt. — Non credit. VIII. Item quod dictus Ottó, tanquam rex Ungarie se gerens, stetit in exercitu cum magna gente circa Seghesdinum, et tunc supradicti comites et multi homines de Cibinio in servitium, favorem et adiutorium dicti Ottónis armati steterunt in dicto exercitu, et ipsi Ottoni astiterunt, faventes sibi, tanquam regi Ungarie. — Confitetur dictum exercitum, negat tamen, predictos comites vei aliquos de Cibinio fuisse in ipso exercitu. VIIII. Item quod dicto Ottone in Bextriza sive Neusna

1 existente, comites et universitas de Cibinio miserunt eidem Ottoni, tanquam regi et domino, litteras eorum, continentes, quod ipse veniret ad terram predictam de Cibinio, tanquam dominus et rex terre predicte et dicti regni, cum ipsi essent parati, ipsum Ottonem, tanquam dominum et regem Ungarie, recipere et suscipere in eadem terra. — Negat. X. Item quod dicti comites et homines dicte terre Cibinii expectabant dictum Ottonem, dum recederet de dicta terra Bextrize sive Neusna, quod, tanquam rex et dominus, iret ad dictam terram Cibinii. — Non credit. XI. Item quod dicti comites et singulares persone universitatis de 1 Bistricia (Hung. Besztercze) in Transsilvania, in sic dicto Nössnerland.