Georgius Pray: Epistolae procerum regni Hungariae I. (Bécs, 1805)

- (,lo) hostes expugnet, ut postea ab iis, qui ei num. imminent, hostibus securus, et fortior robustiorque factus, te, tuaque regna, cum prima rei bene gerendi occasione , aggrediatur , atque opprimat* Quamobrem non te quidem pax ista tutum á Turcis reddet , otiumque sibi comparabit, sed te quidem ipse priraum, tuaque regna, ea pace inita, deinde etiam christianam rempublicam opportuniore illi ob^ifies ad debellandum, et quasi de manu, quantum in te est, trades, quod quam tibi committendüm sit, statues ipse, et, puto, statuei ex tua, Majorumque tuorum dignitate. Verumíamen ^ quoniam exploratum nobis est, sinenostro, ceterorumque Christianorum regum, et virorum Principum auxilio, non posse te a Turcarum impetu regna tua tueri, atque defendere, externis praesertim internisque bellis defessa , jam prope debilitata, dedi regibus singulis, et Principibus litteras, quibus petii diligentissime ab iis, ut te pecünia , una nobiscum, juvarent, quod eos omnes Iibenter facíui os puto. Quare bono animo' es, coníido enim tantum tibi pecuniae subministratum ii i, ut nihil tibi verendum sit ne lépellere hostem possis, tuosque fines facile tueri. Quod cum ita sit, summopere te hortor, abs teque pro tua religione, et pietate vehe. tnenter quaeso, ne te ullo pacis aut induciaruro