Nagy Imre–Deák Farkas–Nagy Gyula: Hazai oklevéltár 1234-1536. (Budapest, 1879.)
quam futuris presens scriptum inspecturis salutem iu omnium saluatore. Ad uniuersorum noticiam harum serie volumus peruenire, quod nos ad peticionem Sanctimonialium de Tornua nobis lmmiliter supplicancium misericorditer concessimus quod quandocunque per regnum nostrum collectam aliquam fecerimns, condicionales populi earuradem, videlicet pistores, pellipary, vinitores et uduornici nonnisi mediam collectam collectoribus nostris dare et soluere teneautur, nec ultra ipsam mediam collectam predicti condicionales aliqualiter compellautur. Vt igitur predicta gracia per nos facta perpetuo perseueret, eisdem Sanctimonialibus presentes dedimus litteras dupplicis sigilli nostri munimine roboratas. Dátum auno domiui Millesimo Ducentesimo Sexagesimo Y°. Regni autem nostri auno tricesiino. Y. István királynak 1270. évi átiratából; 1. alább. 38. IV. Béla király a Zala vármegyében fekvő Zyger nevű birtokot Salamon fiának Demeternek adományozza. 1265. (óct. 14-ike előtt.) (B)ela dei gracia Hungarie, Dalmacie, Croaeie, Rame, Seruie, Gallicie, Lodomerie, Comanieque Rex omnibus Christi fidelibus tam presentibus, quam futuris salutem in omnium saluatore. Ad vniuersorum noticiam harum serie volumus peruenire. Quod magister Demetrius filius Salomonis de iuxta Zala ad nostram accedens presenciam quaudam terram castrensium nostrorum in comitatu Zaladiensi existentem, Zyger vocatam, super qua Tnmpa et cognati sui residebant pro fidelibus et meritorys seruicys suis nobis et corone Regie fideliter inpensis, a nostra maiestate petiuit sibi dari. Verum quia de qualitate et quantitate ipsius terre ueritas nobis non constabat, fidelibus nostris Abbati et Conuentui Zaladiensi dedimus in mandatis, ut hominem ipsorum fide dignum darent pro testimonio, coram quo Erniricus filius Hercheg homo noster presentibus conmetaneis et vicinis reambularet ipsam terram et statueret ipsi magistro Demetrio, si non fieret contradictum, coutradictoribus nichilominus ad nostram presenciam euocatis, qui videlicet abbas et
