Ipolyi Arnold–Nagy Imre–Véghely Dezső: Hazai okmánytár. Codex diplomaticus patrius VI. (Budapest, 1876.)

salutem iu omnium saluatore. Ad vniuersoruin noticiam harum serie volumus perueuire. Quod Andreas Baach et Stephanus tily Anye nobiles de Gyalau ad nostram accedentes presenciam nobis siguificare curauerunt. Quod cum olim populi preconum Re­ginalium de villa Busu. terram eorum hereditariam Gyalam uo­catam tempore inclite recordacionis domine Marié Illustris Regine Hungarie auctoritate eiusdem ut dicebaut potencialiter tenuissent et postmoduin eadem domina Maria Regina rebus humauis exem­pta, ipsa terra Gyalau ad eos extitisset iterato tauquam ipsorum hereditaria deuoluta, nuuc ydem populi de Busu in generáli ream­bulacione terrarum Reginalium nomine terre Reginalis eandem terram Gyalau reainbulari fecerint seu eciam impediri peteutes a nostra maiestate cum instancia ut ipsos dignaremur in suis iu­ribus conseruare. Nos igitur quibus ex officio suscepti Regiminis nostri incumbit vnumquemque in suis iuribus conseruare, quia constitit nobis per nobiles comitatus Tolnensis predictam terram Gyalau fuisse et esse hereditariam terram nobilium eorundem: et in uullo ad terram et populos preconum nostrorum de Busu debere pertinere, eandem terram Gyalan, a parte őrientis terre Gyliani íily Chepani de Gulla. a parte aquilonis ville Busu pre­fate a parte occidentis terre ecclesie Dymisiensis Vrs uocate a parte meridionali terre Corrardy tily Albeus ut dicitur contiguam et uiciuam. prenotatis Andree, Baach et Stephano ac heredibus eorundem, tauquam ipsorum hereditariam restituendaiu duximus et reddeudam ac perpetuo possidendam sub eisdem metis et an­tiquis terminorum distinccionibus in quibus per predecessores eorundem olim habita fuisse nosscitur et possessa. In cuius rei memóriám et perpetuam firmitatem presentes concessimus litteras dupplicis sigilli nostri munimine roboratas. Dátum per manus veuerabilis patris Thome dei gracia Episcopi Waciensis aule no­stre Cancellary et comitis de Plys lidelis nostri. Anno domini M°. CC°. Octuagesimo secundo. Fehér és vörös selyemről függött pecsét nyomaival; eredetije a gr. Draskovics cs. ltban. Fasc. 12. Nro 3. Nagy I.

Next

/
Oldalképek
Tartalom