Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 7. (Budae, 1842.)

perpetuam rei memoriam. Sedis Apostolicae circumspecta benignitas adea, per quae personae Ecclesiasticae et praesertim sub religionis liabitu Domino militantes, secundum suorum Ordinum instituta quietius viuere et in humilitatis Spiritu Domino feruentius deseruire possint, libenter intendit, illasque quantum cum Deo potest, fauoribus prosequitur opportunis. Exhibitae siquidem nobis nuper pro parte nonnullorum Ordinis Praedicatorum petitio continebat, quod olim dilecti filii Magister et Fratres praedicti Ordinis in Capitulo Generali dicti Ordinis Carcassonae celebrato prouide attendentes, quod Prouincia Hungariae secundum morem dicti Ordinis erat adeo ampla et dilFusa, quod Prior Prouincialis dictae Prouinciae pro tempore existens, non poterat singulis annis, vt tenebatur, secundum eiusdem Ordinis instituta singula loca dicti Ordinis in sua prouincia consistentia per se vel per suum Vicarium commode visitare, propter hoc et ex aliis causis rationalibus, ad id eos mouentibus ordinauerunt, et etiam statuerunt, vt natio et patria Dalmatiae, quae secundum morem dicti Ordinis de dicta Prouincia exislebat, et m quaterdecim loca eiusdem Ordinis, videlicet Diracen. Quaren. Spalaten. Scutaren. Dulcinen. Ragusinen. Tragurien. Jadren. j Veglien. Nonen. Segnien. Arben. consistebant, additis ei tribus locis praedicti Ordinis de Prouincia Lombardiae iuferioris, videlicet Vtinen. Ciuitaten. et Justinopolitanen. esset prouincia per se, ac distincta, et separata a Prouincia Hungariae supradicta , et denominaretur et appellaretur Prouinc a Dalmatiae. Cum auiem, sicut eadem petitio subiungebat, in Constitutionibus dicti Ordinis caueatur expresse, quod cum per Capitulum Generale dicti