Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 7. (Budae, 1842.)

minium eiusdem introduci fecissent eo Jure quo ipsis pertinere dinossceretur perpetuo possidendam nullo contradictore inibi existente Ipse itaque domi­nus noster rex visis praemissis litteris vestris statu­tionalibus per eosdein Nicolaum et Stephanum fdios Andree sue regie maiestati exhibitis, easdem literas vesu-as sanas et omni suspicionis vicio carentes in dictas suas literas regales de verbo ad verbum trans­cribi et transsumpmi faciendo simul cum possessio­naria statucione prenotata eatenus quatenus eedem rite et Jegitime extitissent emanate et prout vires ea­rum suffragarentur veritati pro eisdem nobilibus ap­posicione sigilli sui regy noui fecissct confirmari vberiorem ad cautelam , deliinc idem Nicolaus, et Stephanus quasdam duas litteras vnam domini An­dree olym regiinen huius regni feliciier importantis, anno ab incarnacione doinini ^ MCC XII. priuilegiali­ter emanatam , aliam vero prelibati Capituli ecclesie Castriferrei in predicto anno domni MCCCLVII. fe­ria tercia proxima ante festum beali Georgy marti­ris palenter emanatam nostro Judiciario conspectui curarunt cxhibere. In quarumquidem literarum pri­uilegialium dicti domini Andree regis contmencia ex­primebatur quod tempore regis sancti Stephani aui scilicet eiusdem domini Andree regis cum Kesla re­gina hungarie chistianissima de intrinsecis partibus Alamanie fuisset transducta, quidam Kaal nomine homo libere condicionis terram Iiberam consuuipsis­seset et omnis seruitutis expers predecessor hdelis clerici eiusdem domini Andree regis Stephani nomi­ne in oflicio eiusdem domine regine persistens Hun­gariam intrasset, et quia id temporis rarus habebatur in Cald (sic) in Comitatu Castri Suproniensis libere et absque alicuius contradicioue terram et locum co-

Next

/
Oldalképek
Tartalom