Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 7. (Budae, 1842.)

banus ad S. Nicolaum de Comitatu Ljpthou, in sua ac Universorum Dominorum Plebanoruui eiusdem Coltus in personis 9 nostram adientium praesentiam, exnibbit nobis quandam Iiteram Serenissirai Principis et Domini, Dni Ludovici Dei gratia Hungariae, Dalmatiae, Croatiae etc. , Regis, petens nos debita precum cum fustantia, quatenus praescriptam literam, ob majorem rei evidentiam tutelamque firmiorem, lotam formam et tenorem eiusdem literae transsumi, et literis nostris palentibus inseri faciend. transsumptum eiusdem , eidem dare dignaremur, cuius quidem literae tenor verbalis per omnia sic est: Ludovicus Dei gratia, Hungariae, Dalmatiae, Croatiae, Ramae , Seruiae, Galliciae, Lodomeriae, Comaniae, Bulgariaeque Re^, Princeps Salernitanus, et honoris montis sancti Angeli Dominus- Omnibus Chrisli fidelibus tam praeseniibus, quam futuris praesentium notitiam habituris salulem in omnium salvatore. Provida Regum circumspecta discretio solet Clerura Christi servitio mancipatum, ab omni inquietudine exemptum, in suis libertatibus indemniter conservare, vt iidem ab illicitis infestationibus secularibus semoli, placabilem ostiam offerre valeant salvatori. Proinde ad Universorum nofiliam harum serie volumus pervenire. Qtiod vir discretus Nicolaus ArchiDiaconus Hurtthensis Capellanus noster specialis nostrae serenitalis adiens Conspectum, qui cum querela nostrae detexit M. iestati, quod cum quidam ex Sacerdotibus sub iurisdictione sui Archi-Diaconalu^, in Comitatu de Lyptov constitutis , vocante salvatoris clementia, debilura exolveient omnis carnis, Comes, et sui Castellani ac offic;ales pro tempore constituti, Dei timore prorsus abjecto, ad domum talium decedentium saccrdotum irrucntes, eara oinni-