Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 7. (Budae, 1842.)

venit ad locum nemoris magni, vbi meta et hucusque separatur portio Laurentii a porlionibus Nobilium de eadem Enerch. 4-o Tendit ad meridiem iuxta ipsum nemus ad vnam melam, super quam virgulta et spinae. 5-o ad occidentem in quodam monticulo meta. 6-0 per eandem plagam venit ad eandem viam, qua itur ad eandem villam S. Elisabeth, vbi duae metae, eamdem plagatn venit vsque Curiam Petri. 8-0 dein ad plateam villae, 9-o deflectendo ad meridiem vsqLie finem plateae. lO-o deinde ad occidentem ad quaedarn rubeta seu nemora inter Enerch et Tetheus-Enerch; dum et quando redempta fuerint perpetuo remaneant Petro. Item vineae similiter sunt bifariam dmisae, et quidem Laurentio cessit quaedam ad vicinas Stephani filii Pauli de Enerch. Tandem comparuerunt duo Heremitae, qui ostensis duabLis patentibus Literis in conuentLi B. Yirginis de Inke emanatis, dixerunt tres sessiones in Theutheus Enerch per Thomam filium Emerici ac Joannem filium eiusdem Thomae de voluntate ipsius Petri filii Andreae claustro Beatae Virginis, in quo iidem Heremitae habitarent, pro animae remedio donatas esse. Et quia hae tres sessiones in Theutheiis Enerch pro portione Laurentii datae sunt Heremitis. Orig. E cap. Scepusiensi Gabr. Nagy. XCIX. Literae limitaneae possessionis Dienes Monasteriimontis Pannoniae a Ludouico Rege confirmatae. A. 1356. Series literarum Domini Ludouici regis pateutium, sub maiori SLIO sigillo in antea deperdito , in Visegrad feria qLiarta proxima ante festum omnium Sanctorum Anno Domini MCCCLIX editarum, continentiLim confirmatiue series literarum Capituli JauTom. IX. Vol. VII. 13