Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

Heineggius cum Comite Kohario, gentili nostro, Hungariam pervagatus , claustris his perlustratis descriptisque cognatos nostros dicit, Ingusios noiuine : quos item celeberr. Pallas B a d i 11 o s nominat$ sunt horum Magyarorum posteri. Horum partem in Chrymaea consedisse signiiicavit laudatus Samuel Turkolyi, dicens: „Quemadmodum Chronica habent anno 745. inultos revertisse in Scythiam ; hi in Chiro, Chirmenses inter Tartaros , consederint; ubi septem Hungarici idiomatis pagos, sub protectione Chani constitutos, ipse adii; sed regnum eiusmodi, in quo idioma Hungaricum vigeret, praeter regnum Hungariae, nunquam inveni.

4' L. c. §. 23. Auspicatissima seculo nono fuerat Ugorurn Nigrorum, Magyarorum nostratium, emigratio testibus quam plurimis: Seculo IX. Constantinus Porphyrogenneta, postquam avitas Magyarorum sedes inter fluvios Atil et Jaik insinuasset: „Turcorum gens, ait, olim prope Chazariam habitabat in loco, cui cognomen Lebedias. In hoc autem loco fluit amnis Chidmas, qui etiam Chyngulus cognominatur, et est urbs Sarcel. — A Danubio autem fluvio ad laudatam urbemSarcel usque iter est dierum sexaginta; interiacent vero complures fluvii, quorum maximi sunt duo: nimirum Danastris etDanapris, reliqui vero suntSyngul (rectius I ngul), Hybul, Almatae, Cuphis, et Bogu, aliique quam plurimi. — Habitarunt autem ibi cum Chazaris annos tres. Pazinacitae vero, qui Kangar olim cognominabantur (nam hoc nomen Kangar apud ipsos nobilitatem ac fortitudinem significat) armis contra Chazaros (rectius Mazaros Ugoriae) sumtis victi , terram suam deserere, et Turcorum regionem incolere coacti fuerant. Bello autem inter Turcos et Paczi* nacitas, Turcorum exercitus devictus fuit, atque in partes duas divisus, et earum una quidem, 3