Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 5. (Budae, 1834.)

sent et receptis ab eodem centum florenis aureis de captiuitate ipsorum abire permisissent, eo non contenti alia dampna indicibilia aliis Iobbagionibus ipsorum incessanter intulissent, et nunc inferre conarentur, in preiudicium ipsorum \alde magnum; super quo fidelitati vestre firmiter precipiendo mandamus, quatenus vestrum mittatis hominem, pro testimonio fide dignum, quo presente Nicolaus, filius-Thome de Petreucbsigre, aut alter ISicolaus, filius Zeecli de Kazmerfalua, aut lohannes de cadem, aliis absentibus, liomo noster, ab omnibus, quibus decet, ac licet, sciat et inquirat de premissis omnimodam veritatem; superque premissorum veritate citaret eundem Petrum, filium Mathius, ac prediclam Dominam contra annotatos Ladislaum et Nicolaum Vestre Maiestatis in presenciam ad terminum competentem, racionem de premissis reddiluros, prefatos Andream, Nicolaum , Matheum et Iohannein eidem Domine statuere committendo, et post haec prout vobis veritas exinde constiterit cum nominibus euocatorum , terminoque assignato, vt fuerit expediens, nobis hdeliter rescribatis. Datuin in Diosgeur, secundo die festi Beati JNicolai Confessoris. Anno Domini Millesimo trecentesimo octuagesimo primo. Nos igitur preceptis vestre ExcelJencie humiliter, vt tenemur, oluedire cupientes, vna cum predicto Dominico de Potliproch (superius inler homines regios non exponitur), liomine vestro, noslrum misimus hominem, pro testimonio fide dignum , videlicet Iohannem Presbiterum, Capellanum Chori nostri, ad premissa exequenda, qui demum redeuntes nobis roncorditer retulerunt, quod idem homo vester,