Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 5. (Budae, 1834.)

CCLIV. An. Ch. 1381. Idem Ludou icus ternas patentes litteras peo Laurentio , Vexillifero suo , transumit. Nos Ludouicus, Dei gratia rex Hungariae, Poloniae, Dalmatiae etc. Memoriae commendamus tenore praesentium significantes, quibus expedit yniuersis; quod Magister Laurentius Castelfanus de Sempthey, Vexillifer noster dilectus nobis fidelis, ad nostam accedens praesentiam, exhibuit nobis tres litteras patentes: vnam Magistri Iohannis, fily Bobanich, condam Magistri Thauarnicorum Dominae Reginae Hungariae, Genitricis nostrae charissimae; aliam honorabilis Capituli Ecclesiae Albensis , et tertiam Excellentissimi Principis Domini Caroli, condam Kegis Hungariae, Patris nostri charissimi, felicis memoriae, tenorum infrascriptorum petens nostram humiliter excellentiam, vt easdem ratas habere, et nostris dignaremur litteris confirmare. Quarum primae tenor talis est: ( vide sub Carolo nro 87). Ttem secundae ( vide ibi sub Nro 86). Item tertiae videlicet Domini Caroli condam Regis Hungariae, praedicti Patris nostri is est ( vide ibid. nro 88)." Ex transumpto Capituli Zagrabiensis , quod conclnsionem transcriptionalium Ludouici suis inserere oblitum est Anno 1481. CCLV. An. Ch. 1380. Idem Ludouicus Eremitas S. Pauli in domo claustrali Strazsa per M. loannem Bessenyei fundata ac dotata , mctis circumscriptis statui iubet. Ludouicus, Dei gratia , Rex Hungariae , Poloniae, Dalmatiae, etc. Fidelibus suis Capitulo