Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 5. (Budae, 1834.)

eosdem concordi ac vnanimi voto, vocisque mi­nisterio , ac relatum : quod iicet ipse Dom. Abbas eundem Dom. Episcopum ratione cuiusdam parti­culae terrae inferius declarandae in causam attra­xisset, et contra ipsum diutius ordine iudiciario, iuxta Iiuius Regni consuetudinem processit: Tamen quia idetn D. Episcopus praedictam terrae parti­culam tum ex serie instrumentorum litteralium dicti inonasterii S. Benedicti tum etiam ex aliis euidentibus testimoniis veritatis, nec non etiam ex iuramento dicti Abbatis, semper ab antiquo ad dictum monasterinm pertinuisse, nuncque debere pertinere, et intra veras metas et terminos por­tionis possessionariae Abbatis et monasterii in Po­grany Iiabitae esse existere. Homines autem de Uodok ipsius D. Episcopi hucusque per aliquod tempus eadern particula indebite vsos vel potius abusos fuisse comperisset; ideo ipse D. Episcopus eandem Abbati remisisset et resignasset, imo re­misit et resignauit coram nobis. Dictus vero D. Abbas omnes litteras iudiciales ratione aquisitio­nis dictae particulae terrae contraEpiscopum ema­natas, viribus cotninisit carituras — — mete ipse, quibus eadem particula terre a Bodok di­stingueretur fixae essent ovdine tali: quod primo in quadam sylua Trestween dicLa a parte orien­tali, in quodam colle vulgariler Beercz dicto, prope quamdam antiquam viam esset vna arbor querci, quam ambae partes pro meta suscepissenl. Abinde per modicum spatium discedendo venis­sent ad duas metas autiquaSj quarum vnam a par­te septemtrionali renouassent. Ab li inc desceu­dendo ad occidcntalem plagam su|;er quandam terram arabiiem, in quodam rubeto, vbi dictus 21 *

Next

/
Oldalképek
Tartalom