Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 4. (Budae, 1834.)

Sancti gratia suggerente, quae ad bonum suadet Tnum quemque, intuitum nostrae Serenitatis in Ecclesiam Strigoniensein, Metropolim, sub honore beatissimi Adalberti Martyris cojistruetam pie con« uertissemus, ipsum nonnullis priuilegiis et litteralibus munimentis super possessionibus et iuribus suis confectis dudum propter impacati temporis discrimina conspeximus fore desliLulamj Nos iLaque perieula eL mala innumerabilia, quae Dei Ecclesiae ex huiusmodi defectu nociuo prouenire possent, anxie cogitanLes, cupientesque de liberalitale regia, quae ex innatae nobis zelo deuotionis ad Dominum piis semper fauet operibus , tanquam sinceri eL feruidi zelaLores diclae Ecclesiae, a qua ceLerae Ecclesiae regni noslri exemplum summere debenL speculatiuum, ne possessiones eiusdem in patrimonium crucifixi per ipsos Progenitores nostros olim reges Hungariae illustres sanctarum recordationum, ac alios christicolas daLae et donatae in YSUS profanos conuertantur, et ne ministri eiusdem vsibus necessariis destituti, cordibus eorum iurgiorum generibus fulrninatis, relicta contemplatione diuina vitam redire cogantur ad actiuam ; consideratione salutis noslrae in praesentium nostrorum ac publicae vtiliLalis intuitu, ex gratia speciali dictae Ecclesiae, per quam nostra extolluntur feliciter insignia , et quae sicut rosa inter lilia inter ceteras Ecclesias regni nostri praefulget rutilosa, anhelantes per oporluna remedia prouidere, ob spem potissimum et deuotionem nostratu quam ad Almificum Adalbertum, iminarcescibilem rosam Paradisi, in cuius nomine sanctissimo ipsa Ecclesia Strigoniensis mirifici operis structura constructa fore dignoscitur et fundata, gerimus et ha^