Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 3. (Budae, 1834.)

rum auxiliatores fautores, amicos ct seruitores, nec non contra quoscumque alios, tota nostra potencia auxiliari debemus, siue dilationeque qualibet, quando et quocies idem D. llex nos requisierit et monuerit super eo. Exceptis duntaxat obsequiis, ad que sacro romano tenemur imperio, iuxta continentiam litterarum, quas super hoc babemus a diue recordacionis olim llomanorum imperatoribus, inter alia continentium seu tan^entium, quod dicto imperio seruire debemus in Hungariam non pluribus personis, seu aliis iuuantibus, nisi solum XII. viris armatis, per mensem vniim, sub nostris propriis sumptibus et expensis. In cuius rei euidenciam presentes Jitteras pro nobis et dictis nostris fratribus appensione sigilii nostri fecimus communiri. Dalum et aclum Vienne, VII, die mensis Ianuarii. Anno Domini M. CCC. LX^. f Hoc est verum f. Apud Steyerer acl h. 1. cx. An. Ch. 1361. Idem Ludouicus in siatulionem FF. Augustinianorum de Papocz, e donatione Dominae Margarethae, viduae Pauli'Magyar , consentit. Ludouicus, Dei gratia Ilungariae, Daimatiae

? Croatiae^ Ramae, Seruiae, Galliciae, Lodomeriae, Cumaniae, Rulgariaeque liex, Princeps Salernitanus et lionoris montis sancti Angeli Dominus. Omnibus Christi fidelibus, praesentibus pariter et futuris, praesentium notitiam habituris, saiutem in omnium Saiuatore. Exardesceus ad aethera regalis diadematis exuberanter inflammata deuotio eo sibi prospieit salubrius, quo a fidelibus suis piis et religiosis iocis pie do-