Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 2. (Budae, 1833.)

das indebiteac iniuste occupasse; super quibus instrumenta veridica, et etiam iuridica non haberet. Ex quo motu strepitum seu litigium inter se mouere nitebantur, et mouebant, sed nutu Dei quibusdam tanquam medio tempore nobis interuenienlibus, ciuitatem Posonien. nos accedere, et in eadem aliquam moram facere contigisset; quod considerantes jdem Dominus Martinus Praeposilus, et Dominus Custos, iam praenarrati, ad nostram presentiam sigiilatim accedentes, nobis humiliter et instanter supplicantes, quatenus amore Dei et ho nestate Ecclesiae , ac vtriusque partis de suis dubiis rectificatione, nos ad concordiam faciendam inter partes per modum arbitrii intromitteremus. Quorcm supplicationibus ac instantiis paternaliter inclinati, causa pietatis diuinae et iustitiae decJaratione, eisdem consentientes, nec non laboremassumentes, ac etiam expensas superfluas ibidem facientes, praedictum laborem assumpsimus, propter bonum pacis et scandaJum remouendum, in hunc modum. Ita videiicet, quod iam saepefatus Dominus Martinus Praepositus, pro sua parte eligeret pro arbitris quatuor idoneas personas, et Dominus Petrus custos praetilulatus similiter quatuor; in praesentia quarum personarum praeallegatus Dorninus Pelrus custos instrumenta super suis iuribus, super quibus Martinus Praepositus ipsum inculpabat, exhibere deberet, et si essent veridica ac iuridica, iam dictus Martinus Praepositus ipsum pacifice conseruare teneretur. Et si de eisdem praebendis iam nominatus Martinus Praepositus in iniuriam cuslodis aliquam scienter seu ignoranter occupasset, ac occupatam detinuisset , sibi ex se ipso secundum scntentiam arbitrantium, ci-