Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 2. (Budae, 1833.)

pissimo principi, domino Stepliano duci, Domino et conthoraii nostro karissimo, pie memorie, in sua curia, propriis suis facultatibus et expensis, continue residendo, specialiter sua seruitia, duin idem Dominus noster dux in subsidium incliti principis, domini Ludpuipi, i 11 ustr i s regis liungariae, karjssimi fratris sui, in S e r u i a m cum valido exercitu contra regem Rasciae se transtulerat, exhibita et iinpensa , npstre studuit declarare Maiestati, demuin que ipso Domino nostro duce f domino volente, debitum humane nature fragilitatis exoluto , continue in curia nostra residendo , prenominatus Stephanus nostre incessanter studuit seruire maiestati; sperantes eciam, ipsum Stephanum , filiumThome, serenissimo principi domino Iohanni Duci, fi. 1 i o n ostr o karissimo, et nobis in eadera fidelitate persistere, et seruicia fidelia exhibere, in futurum, licet idein a nostra maiestate propremissis suis seruiciis plura mereretur} tamen in aliqualem SLiorum seruiciorum recoinpensacionem tributum montis, quod de possessione ipsius Stephanj, Item Nicolai vterini, Michaelis patruelis , fratrum eiusdem Stephani, Pochsorisa noininata, hereditaria, nostre maiestati prouenire deberet, eisdem Stephano

? et Nicolao , filiis Thome, et Michaeli ac ipsorum haeredibus et successoribus perpetuo et in ewum duximus relaxandum. In cuius rei memoriam perpetuamque firmitatem , praesentes concessimus litteras nostras priuilegiales, pendentis et authentici sigilli nostri munimine roboratas. Datum Zagrabie per manura discreli viri domini Petri praepositi castri ferrei, aule n ostre