Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 1. (Budae, 1833.)

\ nec Huida emulacio celare posset, per nos non celentur, qui sicut ad vindictam malorum, sic ad laudem bonorum, regium diadema noscimur diuinitus assecuti, seruicia ipsius, que piesentibus pauio inferius annotantur, exprimi iussiinus nominatim. Primo siquidem cum Serenissimus Princeps Dominus Andreas, inclitus rex dictorum Ierusalem et Siciliae regnorum, germanus frater nosler dulcissimus, adolescens innocens, agnus, immaculatus, Deo et sancte Ecclesie deuotus, hominibus gratiosus, et placidus, ac mullis virtutibus perfulgens per acerbe mortis excidium, per occultos proditores, ausu nephario et detestabiii, Dei et hominum timore postposito , in ipso regno Sicilie, in ciuitate Auersa , que potius fuisset subversa, extitisset irnmolatus et nequiter iugulatus; nos tanti regis , fratris nostri, crudelissima inorteque tnedullam nostri cordis dira passione amariso sime Jacerabatj condolentes, sentencia de thronDei Drodeunte. et virtute Altissimi rectum iudicium operante, ad eiusdem regis, fratris nostri, iniuriam visibiliter vindicandam , assumptis nobiscum ipso Stephano Wayuoda, et aliis regni nostri Baronibus, et militibus versus italiarn feliciler accessimus, et quosdam in praemissa interempcione fratris nostri culpabiies, ex certa informacione, repertos pena debita condemnando remeauimus in regnum nostrum Hungarie memoratum. Denique quia propter dictum nostrum de dicto regno noslro Siciiie discessum, lohanna et Ludouico deTarento marito eiusdem, Capitalibus inimicis nostris, cum eorum gentis muititudine, ipsum regnum nostrum Siciliae inuadentibus, satagentibusque nonnullis aliis nostri fratris diadematis inimicis ,