Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

comprobantibus. 2) Sangufne anliquissimarnm traditionum consensu: „ Primus Ue.x: Sevthiae fuit Magog, filius Iaphet, et gens iila a Magog rege vocata est Moger, a cuius etiam progenie regis descendit nominatissimus atque potentissimus Rex A.thila", BelaeNotarius apud Schwantner P. I. Cap. I. p.5. „Vt Scriptura S. etSanctiDoctores dicuntHungari descenderunt a Magog, filio laphet, qui post diluuium anno 58. intrauit terram Euilath, et ex coniuge sua Enech genuit Hunor et Magor; a quibus Huni et Magyari generati et denominati sunt." Ibidem p. 45. Chronicon Thuroczii. Ideo etiam Magyari sicut Chuni origine ac primis sedibus Scythae: „Neque vero Symocattus modo, sed etiam multi fide digni memorant Hunnos gentein esse Scylhicam" Eustathius Commentario in Dionysium Periergetem. p. 5^5. Coccius Sabellicus: Nemini dubium sit Vnnos , siue Vngaros Scythas esse. *) +) Si p en i tu s alia Chunorum lingun a nostra fuisset, cuius opera Cuthenus, ceterique Cliuni pauli infra anni spatiurn Hnngaricum intel lexissent V Quomodo Belae IV

r. ipsorum passim admissorum colloquio vti tain familiariter poluisset, vt isthinc Magyari praecipuam odii in Chuno6 et regem ansam sumerent ? cogitari salis non potest. Certum idco ferme est, Chunos ab Hungaris dialecto solum, non item lingua diuersos luisse ; quam etiain diuersitatein commercio cum ipsis sensim dedicerint. Hac cognatione decepti, seu gloriam suae gentis amplificandi studio Magyaros cuin Chunis eosdem Scriptores nostri sunt commenti.